کودکان بیش فعال را نابغه کنیم

کتاب در مورد کودکان و دانش‌آموزان بیش فعال و نحوه‌ی برخورد با آن‌ها توضیحات جامع و کاملی می‌دهد.

ADHD اختلالی محسوب می‌شود که در آن پر تحرکی، بی‌توجهی و رفتارهای ناگهانی در کودک، بیشتر و شدیدتر از دیگران به چشم می‌خورد. 3 تا 5 درصد کودکان درگیر این اختلال هستند و در پسرها بیشتر دیده می‌شود. این احتمال وجود دارد که در برخی از آن‌ها علائم پر تحرکی و رفتارهای ناگهانی و در گروهی دیگر علائم بی‌توجهی بیشتر یافت شود. علائم این بیماری پیش از 7 سالگی آغاز می‌گردد، اما اغلب در دوران مدرسه مشکلات جدی به وجود می‌آورد.

مردم سال‌های زیادی است که با بیش فعالی آشنا شده‌اند. عوامل گوناگونی در ایجاد این اختلال تأثیر دارد. گمان می‌رود که دلیل آن بیشتر نقص در تکامل سیستم اعصاب باشد. کودکان مبتلا احتمالاً در قسمت‌هایی از مغز که مسئول توجه تمرکز و تنظیم فعالیت‌های حرکتی است دچار نقص جزئی می‌شوند.

نظر مشاور ژنتیک در این اختلال تأثیر زیادی دارد، همچنین در بعضی موارد در جریان حاملگی یا زایمان یا پس از آن صدمات کمی به ساختمان مغز نفوذ می‌یابد که می‌تواند باعث این مشکل شود. کارشناسان تعلیم و تربیت معتقدند که آشناسازی کودکان با تفکر می‌تواند تأثیرات بسیار مثبتی در رشد فکری و روند اجتماعی شدن کودکان بگذارد. شما می‌توانید کودکان بیش فعال را فیلسوف بار بیاورید.

کاربرد فلسفه در تربیت کودک به صورت استفاده از مفاهیم تفکر برانگیز در قالب داستان، قطعاً در ایجاد جرقه‌های ذهنی کودکان بسیار مؤثر است. از این رو شناخت ویژگی‌های کودکان بیش فعال ضروری می‌باشد و باید تلاش کنید که آن‌ها را در جهت اندیشه‌ای عمیق قرار دهید و با مراقبت شبانه‌روزی و صبر ایوب و مواردی که به مرور در این کتاب به آن‌ها اشاره می‌شود بر این مشکل غلبه کنید.

در بخشی از کتاب کودکان بیش فعال را نابغه کنیم می‌خوانیم:

از نگاه بعضی والدین دیدن کودکی آراسته و زیبا که در حال بازی است و در همان حین اشعار کودکانه خود را می‌خواند یا اتومبیل‌های کوچک و رنگارنگش را در ردیفی منظم به جلو هدایت می‌کند، رویایی بیش نبوده و کاملاً تصنعی است.

به نظر آنان عصر کودکان طلایی به سر رسیده و زمان استیلای کودکان بیش فعال آغاز شده است. برخورد چنین والدینی با کودکان بیش فعال خود پیش از آنکه ناشی از آگاهی‌های علمی باشد برگرفته از تجارب غیرحرفه‌ای و گاهی توأم با باورهای غلط است.

از این رو قصد اینجانب کاستن از ناتوانی خانواده در برخورد با این کودکان و افزایش توجه آنان به درمان‌های مکمل است.
درمان‌هایی که متأسفانه به دلیل ناشناخته بودن همواره مورد غفلت قرار گرفته و جایگاه خاص و واقعی خود را بازنیافتند.
به نظر روانشناسان بیش فعال کودکی است با ویژگی‌های رفتاری خاص و متمایز اما این به معنای ایجاد یک چارچوب سنی مشخص نیست.

برخی از روانشناسان علائم بیش فعالی را در بزرگسالان نیز تعقیب کرده‌اند و سعی کرده‌اند تا سیر تکاملی آن را در گروه‌های سنی مختلف نیز بازشناسند. به نظر آنان بزرگسالان نیز می‌توانند تجارب کودکان بیش فعال را درک کنند.
تجاربی همچون تصمیم‌گیری‌های آنی، عبارات غیر منطقی، انجام رفتارهای کلیشه‌ای نمونه‌های مشابه از احساسات کودکان بیش فعال است که می‌توان بروز آن در بزرگسالان نیز مشاهده کرد.